Centre of Excellence Sp. z o.o. jest partnerem strategicznym QSCert i działa w Polsce jako QSCert-Poland. Certyfikację prowadzimy jako QSCert — w zakresie akredytacji udzielonej przez SNAS, słowacką krajową jednostkę akredytującą. Ten sam model współpracy łączy QSCert z pozostałymi oddziałami w ponad 40 krajach na całym świecie.
Audyty prowadzi zespół, którego członkowie posiadają certyfikaty kompetencji uzyskane w schematach certyfikacji osób prowadzonych zgodnie z ISO/IEC 17024. Certyfikaty te utrzymujemy i sukcesywnie rozszerzamy o kolejne systemy zarządzania — podlegają one okresowej weryfikacji, nie są nadawane jednorazowo.
Część naszych audytorów ma za sobą doświadczenie zarządcze na poziomie C-level, pozostali są czynnymi zawodowo dyrektorami i menedżerami systemów zarządzania, dyrektorami bezpieczeństwa informacji, menedżerami ryzyka i kierownikami projektów. Ma to praktyczne znaczenie podczas audytu: proces ocenia ktoś, kto sam nim zarządzał, a nie wyłącznie ktoś, kto zna treść normy.
Poniżej znajdziesz normy, według których certyfikujemy w Polsce. Portfolio QSCert jest szersze — nie wszystkie certyfikacje prowadzi polski oddział.
ISO/IEC 27701 — zarządzanie informacją o prywatności
Certyfikat akredytowany — co to znaczy i czy jest uznawany w Polsce
Akredytacja jest niezależnym potwierdzeniem kompetencji jednostki certyfikującej do prowadzenia określonego rodzaju certyfikacji. Jednostka akredytująca ocenia jednostkę certyfikującą cyklicznie — jej kompetencje, bezstronność, przebieg audytów i sposób podejmowania decyzji certyfikacyjnych.
Certyfikację prowadzimy jako QSCert, w zakresie akredytacji udzielonej przez SNAS — Slovenská národná akreditačná služba. Wraca wtedy pytanie, które zadaje wielu klientów: czy certyfikat wydany na podstawie akredytacji innego państwa członkowskiego będzie w Polsce uznany.
Tak — i wynika to z przepisów, nie z zapewnienia jednostki certyfikującej. Każde państwo Unii Europejskiej wyznacza jedną krajową jednostkę akredytującą działającą na podstawie rozporządzenia (WE) nr 765/2008; w Polsce jest nią PCA, na Słowacji SNAS. Artykuł 11 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że władze krajowe uznają równoważność usług jednostek akredytujących, które pomyślnie przeszły ocenę wzajemną, i akceptują tym samym certyfikaty wydane przez akredytowane przez nie jednostki oceniające zgodność. W zamówieniach publicznych zasadę tę powtarza art. 105 ustawy Prawo zamówień publicznych, definiując jednostkę oceniającą zgodność przez odniesienie do rozporządzenia — a nie do konkretnej jednostki krajowej — i nakazując zamawiającemu akceptowanie certyfikatów innych równoważnych jednostek.
Przy ocenie certyfikatu znaczenie ma więc zakres akredytacji, a nie kraj jednostki akredytującej.
Jak zweryfikować certyfikat — własny lub kontrahenta
Certyfikat jest dokumentem, który da się sprawdzić w kilka minut. Warto to zrobić, zanim przyjmie się go jako dowód w kwalifikacji dostawcy.
- nazwa jednostki certyfikującej i numer certyfikatu
- jednostka akredytująca oraz numer i zakres jej akredytacji
- norma i jej wydanie
- zakres działalności zapisany na certyfikacie — czy obejmuje to, czego dotyczy Wasze wymaganie
- lokalizacje objęte certyfikacją
- okres ważności i aktualny status dokumentu
Certyfikaty jednostek akredytowanych można weryfikować w bazie IAF CertSearch, do której odsyła również serwis Global ACI. Zakres akredytacji QSCert dostępny jest w serwisie jednostki.
Najczęstszy błąd przy weryfikacji to sprawdzenie samego faktu posiadania certyfikatu bez sprawdzenia zakresu. Certyfikat może być ważny i akredytowany, a mimo to nie obejmować działalności, której dotyczy Wasze zamówienie.
Zmiany w międzynarodowym systemie akredytacji od 1 stycznia 2026 roku
Międzynarodowe zadania prowadzone wcześniej przez IAF i ILAC przejęła Global Accreditation Cooperation Incorporated (Global ACI), która uruchomiła własne porozumienie o wzajemnym uznawaniu — Global ACI MRA. Znaki IAF MLA i ILAC MRA pozostają w użyciu na zasadach określonych przez nową organizację.
Dokumenty obowiązkowe IAF i ILAC zachowują ważność do czasu przyjęcia równoważnych dokumentów Global ACI, zgodnie z rezolucjami Global ACI 2025-25 i 2025-29. Część z nich pozostaje dostępna w dotychczasowych serwisach IAF i ILAC, pełniących obecnie funkcję repozytoriów dokumentów.
Na poziomie europejskim bez zmian: European co-operation for Accreditation nadal prowadzi ocenę wzajemną krajowych jednostek akredytujących i pozostaje właściwym punktem odniesienia dla uznawalności w Unii Europejskiej.
Zmiana nie unieważnia wcześniejszych akredytacji ani wydanych certyfikatów. Jeżeli jednak Wasze procedury kwalifikacji dostawców albo dokumenty zamówieniowe odsyłają wyłącznie do IAF MLA, to dobry moment na aktualizację zapisu.
Co zrobić, gdy zamawiający wymaga akredytacji konkretnej jednostki
Zdarza się, że w specyfikacji warunków zamówienia pojawia się wymóg certyfikatu wydanego przez jednostkę akredytowaną przez PCA. Art. 105 Prawa zamówień publicznych nakazuje zamawiającemu akceptować w takiej sytuacji certyfikaty wydane przez inne równoważne jednostki oceniające zgodność.
W praktyce wykonawca może zwrócić się z pytaniem do treści SWZ i wskazać podstawę równoważności. Warto zrobić to w terminie przewidzianym na pytania, a nie dopiero na etapie oceny ofert.
Na życzenie przekazujemy zestawienie podstaw prawnych do wykorzystania w korespondencji z zamawiającym.
Przebieg certyfikacji
Przebieg jest taki sam dla wszystkich norm z naszego portfolio. Różni się zakres oceny i czas audytu, nie sam proces. Szczegóły dotyczące konkretnej normy znajdziesz na jej podstronie.
Od zapytania do oferty
Przekazujecie informacje potrzebne do oceny wykonalności i wyceny: planowany zakres certyfikacji, rodzaje wyrobów i usług, liczbę pracowników objętych zakresem, lokalizacje, pracę zmianową, procesy zlecane na zewnątrz, posiadane certyfikaty i stopień integracji systemów zarządzania.
Na tej podstawie sprawdzamy, czy dysponujemy odpowiednimi kompetencjami, czy Wasza działalność mieści się w zakresie akredytacji i czy nie występują zagrożenia dla bezstronności. Wyznaczamy czas audytu i przedstawiamy ofertę obejmującą pełny cykl certyfikacji.
Czas audytu wynika z reguł obowiązujących jednostki akredytowane, a nie z cennika. Dlatego rzetelna wycena wymaga wcześniejszego poznania organizacji.
Audyt etapu 1 i etapu 2
Etap 1 służy ocenie gotowości organizacji i zaplanowaniu właściwego audytu. Obejmuje zakres systemu, główne procesy, lokalizacje, kluczową dokumentację, status audytu wewnętrznego i przeglądu zarządzania oraz poziom wdrożenia. Wskazujemy obszary, które mogą prowadzić do niezgodności na kolejnym etapie.
Etap 1 nie jest wyłącznie przeglądem dokumentacji i nie jest usługą doradczą. Audytor wyjaśni ustalenie i wskaże wymaganie, którego ono dotyczy — nie zaprojektuje sposobu jego spełnienia.
Etap 2 to ocena wdrożenia i skuteczności systemu. Zespół audytowy prowadzi rozmowy, obserwuje przebieg procesów, analizuje dokumenty i zapisy oraz sprawdza wybrane próbki działań. Audyt prowadzimy metodą próbkowania — nie oznacza to sprawdzenia każdego dokumentu, zamówienia i pracownika, lecz dobór próby pozwalającej ocenić, czy system działa w sposób powtarzalny.
Niezgodności i decyzja certyfikacyjna
Stwierdzenie niezgodności jest normalnym wynikiem audytu, nie przeszkodą w uzyskaniu certyfikatu. Organizacja określa przyczyny, podejmuje odpowiednie działania i przedstawia wymagane dowody. Sposób i termin weryfikacji zależą od charakteru niezgodności.
Decyzję o udzieleniu certyfikacji podejmuje osoba, która nie uczestniczyła w prowadzeniu audytu, po przeglądzie dokumentacji audytowej. Rozdzielenie audytu od decyzji jest jednym z podstawowych mechanizmów chroniących bezstronność procesu.
Cykl trzyletni — nadzór i ponowna certyfikacja
Certyfikacja funkcjonuje w cyklu trzyletnim. Po audycie początkowym prowadzone są audyty nadzoru, a przed zakończeniem cyklu — audyt ponownej certyfikacji. Utrzymanie certyfikatu zależy od dalszego spełniania wymagań i realizacji obowiązkowych audytów.
W uzasadnionych przypadkach przeprowadzane są audyty specjalne: po istotnej zmianie zakresu, w celu jego rozszerzenia albo w związku z poważną skargą. Certyfikacja może zostać zawieszona, ograniczona lub cofnięta, jeżeli organizacja przestaje spełniać wymagania certyfikacyjne.
Pełny opis procedury certyfikacyjnej → QSCert.com
Bezstronność procesu certyikacji
Wartość certyfikatu zależy od niezależności oceny. Jednostka certyfikująca nie może projektować ani wdrażać systemu, który następnie certyfikuje — to nie jest nasza wewnętrzna polityka, lecz warunek, od którego zależy wiarygodność wydanego dokumentu.
Czego jako jednostka certyfikująca nie robimy
- nie projektujemy i nie wdrażamy systemów zarządzania u organizacji, które certyfikujemy
- nie piszemy procedur, polityk ani celów za klienta
- nie wskazujemy gotowego rozwiązania niezgodności, które sami mielibyśmy później oceniać
- nie powierzamy audytorowi oceny jego własnej pracy
- nie uzależniamy wynagrodzenia audytora od pozytywnego wyniku audytu
- nie polecamy konkretnych firm doradczych ani nie pobieramy wynagrodzenia za takie polecenia
Jeżeli szukacie wsparcia we wdrożeniu, powiemy, jakich kompetencji wymaga dany system — ale nie wykonamy tej pracy i nie wskażemy wykonawcy.
Jak chronimy bezstronność w praktyce
Zagrożenia dla bezstronności identyfikujemy przed przyjęciem zlecenia i monitorujemy przez cały cykl certyfikacji. Przed powołaniem zespołu analizujemy wcześniejsze relacje jego członków z organizacją — zawodowe, doradcze i osobiste.
Przeprowadzenie audytu jest oddzielone od decyzji certyfikacyjnej. Osoba podejmująca decyzję pracuje na dokumentacji, nie na relacji z klientem.
Jeżeli wcześniejsze zaangażowanie osoby lub organizacji tworzy niedopuszczalne zagrożenie dla bezstronności, nie powierzamy jej danej roli albo nie przyjmujemy zlecenia. Zdarza się to i jest to rozwiązanie właściwe, a nie utrudnienie.
Skargi i odwołania
Prawo do złożenia skargi lub odwołania przysługuje niezależnie od etapu, na którym zapadła decyzja. Postępowanie prowadzimy w sposób chroniący niezależność rozstrzygnięcia — osoby zaangażowane w kwestionowaną decyzję nie decydują o wyniku odwołania.
Pierwsza instancja — Centre of Excellence Sp. z o.o. (QSCert-Poland)
Skargi i odwołania dotyczące audytów oraz decyzji podejmowanych w Polsce przyjmujemy pod adresem: ul. Robotnicza 5/7, 41-710 Ruda Śląska, e-mail: office@coe.biz.pl
Druga instancja — QSCert, centrala jednostki certyfikującej
Jeżeli rozstrzygnięcie pierwszej instancji nie jest dla Państwa satysfakcjonujące, sprawę można skierować do centrali QSCert. Dane kontaktowe i tryb postępowania dostępne są w serwisie jednostki.
Wyczerpanie obu instancji kończy postępowanie na poziomie jednostki certyfikującej.
Poza jednostką certyfikującą. Skargę na działalność jednostki certyfikującej można również skierować do jednostki akredytującej — SNAS, a dalej do Global ACI, organizacji, która od 1 stycznia 2026 roku przejęła zadania IAF i ILAC. Te podmioty nie zmieniają decyzji certyfikacyjnych; oceniają, czy jednostka certyfikująca działa zgodnie z wymaganiami akredytacyjnymi. Ich rozstrzygnięcie może natomiast skutkować działaniami wobec jednostki i jej akredytacji.
Dla kogo prowadzimy certyfikację?
Certyfikujemy organizacje produkcyjne, usługowe, publiczne i pozarządowe — niezależnie od wielkości. O przydatności systemu nie decyduje branża, lecz wymagania klientów, charakter procesów i ryzyko związane z wyrobem lub usługą.
Zakres naszej akredytacji obejmuje określone sektory. Przy przeglądzie wniosku sprawdzamy, czy Wasza działalność się w nim mieści — i mówimy to wprost, zanim przedstawimy ofertę.
FAQ: Zanim wybierzesz jednostkę certyfikującą
Na certyfikacie akredytowanym widnieje oznaczenie jednostki akredytującej wraz z numerem akredytacji, a sam certyfikat da się odnaleźć w rejestrze prowadzonym przez tę jednostkę lub w bazie IAF CertSearch. Samo określenie „certyfikat ISO" nie oznacza jeszcze certyfikacji akredytowanej.
Warto sprawdzić dodatkowo, czy zakres akredytacji jednostki obejmuje normę i sektor, których dotyczy certyfikat. Jednostka może być akredytowana w jednym obszarze, a wydawać certyfikaty także poza nim — takie certyfikaty nie są akredytowane, nawet jeśli wyglądają identycznie.
Nie. Byłoby to ocenianie własnej pracy, a więc naruszenie podstawowej zasady bezstronności. Ograniczenie obejmuje także sytuacje pośrednie: doradztwo prowadzone przez podmiot powiązany z jednostką oraz wskazywanie klientowi gotowego rozwiązania, które audytor sam miałby później oceniać.
Jednostka może natomiast wyjaśnić wymaganie normy, opisać przebieg procesu certyfikacji i wskazać, na jakim dowodzie oparła ustalenie. To nie jest doradztwo, tylko rzetelne przedstawienie wyniku oceny.
Trzeba rozdzielić czas pracy zespołu audytowego od kalendarza całego postępowania. Pierwszy wynika z reguł wyznaczania czasu audytu — wpływają na niego liczba osób objętych zakresem, liczba lokalizacji, praca zmianowa, złożoność procesów, obecność projektowania i rozwoju, procesy zlecane na zewnątrz oraz możliwość integracji z innymi systemami.
Na kalendarz wpływa dodatkowo gotowość organizacji, odstęp między etapem 1 a etapem 2, liczba i charakter niezgodności oraz czas potrzebny na działania korygujące. Najczęstszą przyczyną przesunięcia nie jest brak dokumentacji, lecz brak zamkniętego audytu wewnętrznego i przeglądu zarządzania.
Częściowo — w zakresie dopuszczalnym dla certyfikacji akredytowanej i pod warunkiem, że pozwala to zebrać obiektywne dowody. Zdalnie można prowadzić między innymi rozmowy, przegląd zapisów i część oceny procesów wspieranych systemami informatycznymi.
Elementy wymagające obserwacji pracy w miejscu jej wykonywania prowadzimy na miejscu. Proporcję ustalamy przy planowaniu audytu, biorąc pod uwagę charakter działalności, liczbę lokalizacji i dostępność dowodów w formie elektronicznej.
Tak, jeżeli systemy są rzeczywiście prowadzone razem — mają wspólne procesy, wspólny nadzór nad dokumentacją, wspólny program audytów wewnętrznych i wspólny przegląd zarządzania. Integracja polegająca wyłącznie na spięciu dokumentacji jedną okładką nie daje podstaw do połączenia audytów.
Możliwość integracji i jej wpływ na łączny czas audytu oceniamy przy przeglądzie wniosku. Redukcja jest realna, ale liczona indywidualnie — nie podajemy z góry procentu oszczędności, bo zależy on od stopnia rzeczywistego powiązania systemów.
Transfer certyfikacji jest dopuszczalny i przebiega według określonych reguł. Jednostka przejmująca weryfikuje między innymi ważność dotychczasowego certyfikatu, jego zakres, status akredytacji jednostki dotychczasowej, raporty z ostatnich audytów oraz stan otwartych niezgodności i skarg.
Transfer nie jest możliwy, gdy certyfikat jest zawieszony, gdy trwa postępowanie dotyczące jego cofnięcia albo gdy dotychczasowa certyfikacja nie była akredytowana w wymaganym zakresie. Po przejęciu certyfikacja kontynuowana jest w dotychczasowym cyklu — zmiana jednostki nie oznacza rozpoczynania go od nowa.
Tak. Wymagania norm stosuje się niezależnie od wielkości organizacji, a zakres dokumentacji i metody monitorowania powinny być proporcjonalne do skali i złożoności działalności.
Audyt w małej organizacji trwa krócej, ponieważ czas audytu wyznacza się między innymi na podstawie liczby osób objętych zakresem. Prowadzony jest jednak według tych samych reguł i kończy się takim samym certyfikatem.
Nie. Certyfikat dotyczy systemu zarządzania, a nie pojedynczego wyrobu, usługi czy zdarzenia. Nie oznacza, że organizacja nie otrzyma reklamacji ani że wszystkie wymagania prawne są automatycznie spełnione.
Potwierdza natomiast, że organizacja ustanowiła i stosuje mechanizmy służące zapewnianiu zgodności, wykrywaniu problemów, analizowaniu ich przyczyn oraz sprawdzaniu skuteczności podjętych działań. Nie zastępuje też odpowiedzialności kierownictwa.
Opracowanie merytoryczne:
Ekspert w zakresie systemów zarządzania ISO, cyberbezpieczeństwa, compliance i AI governance. Audytor, konsultant, trener.
Weryfikacja merytoryczna:
Ekspert w zakresie systemów zarządzania ISO, MSUES, RODO, Compliance. Audytor, konsultant, trener.
“Ludzie sukcesu uczą się i rozwijają, ludzie przeciętni uważają, że już wszystko wiedzą”
Harv Eker